Dit is mijn laatste log bij web-log.nl.
Het is hier niet meer leuk.

Ik ben bij vriend Zomaar ingetrokken.

Kijk via de categorieen nog wat rond in mijn oude logs:
Gedachten
Cartoons
Puk
De brandstichters
De Andorraanse jood
Filmpje!
Effe zeuren
Pics
De rest

Allereerst even mijn excuses voor mijn harde woorden in de media, maar het is echt nog veel te vroeg om ons samenwerkingsverband wereldkundig te maken. Dit soort dingen moet je langzaam doen.
Laten we het tot nu toe gewoon houden bij gezamenlijke feestjes en samen wat video-tjes schieten. Dan komt de rest later wel.
Geen man overboord dus. Alle plannen blijven ongewijzigd, en ik zie erg uit naar je boek Adolfs Boys.
Komend weekend komen mijn neefjes trouwens logeren. Kom je ook? Ik zorg voor melk en koekjes.

Heil en kusjes,
Michiel

Ik heb het gehad met web-log.
Tot een paar dagen geleden kreeg bijna niemand met firefox een pop-up, hoefde je nog nix in te vullen om te reageren en deed het controlpanel wat je van ‘m vroeg.
Ik ga bij deze op je uitnodiging in, Zomaar!
Binnenkort dus Woody @ Zomaar.
Wat moet ‘t worden? Suggesties?

Zis seit is ander konstruksjen!

En ik ben het nu in ieder geval even met Hijbuikel eens: dat wordt goed wennen aan de nieuwe web-log. Wel leuk, maar het wordt weer zo’n gekloot voordat het zo is zoals ik het hebben wil. Dus ik ben tot nader order niet verantwoordelijk voor de look van mijn eigen site…

Door alle heisa krijg ik wederom een gloeiende ###@$$$%%%-hekel aan oranje.
En al helemaal aan dat &&%%%$##@@@-voetbal!
Al twee nachten lang kampeert de gezellige voetbalvereniging op de sportvelden onderaan onze flat en al twee nachten lang wou ik dat ik een bazooka had.
Het is alsof de hel zich geconcentreerd heeft neergezet op dat veldje. Mijn hel welteverstaan. Bestaande uit: voetbal dus, het Nederlandse levenslied en heel hard roepende mensen tot vier uur ‘s ochtends.
Ga ze vanmiddag maar even vragen of ze weer door gaan halen en wie van hen onze hotelkamer van vannacht dan gaat betalen.

Altijd als mijn lief een nachtje weg is, moet ik denken aan wat Sting zong.
The bed’s too big without you

Reprise van: 10-02-05 Titel: Het onzegbare

In het kader van waarheid.

Wat belangrijk is: het onzegbare, het wit tussen de woorden, en altijd spreken deze woorden van bijzaken die we eigenlijk niet bedoelen. Wat ons echt na aan het hart ligt, kun je in het gunstigste geval omschrijven, en dat betekent heel letterlijk: je schrijft eromheen. Je omsingelt het. Je doet uitspraken die nooit behelzen wat we echt hebben beleefd: dat blijft onzegbaar. Ze kunnen het alleen omgrenzen, zo nauw en zo precies mogelijk, en de essentie, het onzegbare, komt hoogstens te voorschijn als de spanning tussen deze uitspraken.
We streven er vermoedelijk naar alles uit te spreken wat niet zegbaar is.

(…nog veel meer woorden, maar om een lang verhaal kort te houden (of in ieder geval niet nóg langer te maken)

Zoals de beeldhouwer wanneer hij zijn beitel hanteert, zo werkt ook de taal, door de leegte, het zegbare, zo dicht mogelijk naar het mysterie, naar het levende toe te brengen. Altijd bestaat het gevaar dat je het mysterie stukslaat, en evenzo het andere gevaar dat je te vroeg ophoudt, dat je het ongevormd laat, dat je het mysterie niet te pakken krijgt, niet vat, niet bevrijdt van alles wat nog altijd zegbaar is, kortom, dat je niet doordringt tot de laatste oppervlakte ervan.

- Alweer die Max Frisch?
- Ja. Hij heeft nou eenmaal een heleboel zinnige en interessante dingen geschreven, die me niet los laten.